كردند - * و اول علوى بود در خراسان كه او را در خراسان از ديوان سلطان ارزاق اثبات كردند « 1 » - و او را صاحب الارزاق خواندند ، و عمر ابو الحسين محمد بن يحيى صد و اند سال بود ، و فرزند او سيد اجل ابو على محمد شريفترين سادات و نقيب و رئيس و مذكر و واعظ بود ، و مجامع و محافل در سراى او بودى ، و او را برادرى بود سيد ابو عبد اللّه الحسين الملقب بجوهرك ، جوانى بود باحدت ، ميان او و فرزندان سيد امام ابو عبد اللّه الحسين بن داود المحدث مشاجره رفت ، و اصحاب امام مطلبى شافعى رضى اللّه عنه « 2 » فرزندان سيد ابو عبد اللّه را معاونت لازم شمردند ، و نقابت ازين خاندان نقل افتاد با آن خاندان ، و فرزندان سيد اجل « 3 » ابو على پراكنده گشتند ، سيد امام اجل ابو جعفر محمد يك چند نقيب و رئيس مشهد بود ، و آن مثال كه از ديوان سلطان مسعود بن محمود بنام او درين باب نوشته‌اند « 4 » من دارم ، توقيع اينست كه : المسعود من سعد بالله ، آنگاه با قصبهء سبزوار آمد و اينجا متوطن گشت ، و پسر او سيد اجل ابو الحسن على با فقيه رئيس ابو عبد اللّه محمد بن يحيى اتصال ساخت ، و مادر سيد اجل ابو الحسن دختر خواجه « 5 » ابو على الفضل بن محمد الطبرسى بود ، و خواجه ابو منصور ثعالبى نام او و اشعار او « 6 » اثبات كند ، و تمامى شرح اين معنى در ابتداى كتاب ياد كرده آمد « 7 » . فصل در ذكر شعراى فارسى « 8 » كه ازين ناحيت خاسته‌اند ذكر صدور و بزرگان چون سيد اجل عزيز و سيد اجل يحيى و امير رئيس اجل ضياء الدين محمد و امير سيد اجل بهاء الدين على و امثال ايشان درين باب اثبات نيوفتد « 9 » ، فان الشعر أدنى درجة الرفيع و اعلى درجة الوضيع ، و شعر بديشان شرف يابد نه ايشان بشعر . و اول كسى كه در بيهق شعر پارسى گفت محمد بن سعيد البيهقى بود « 10 » ، و ابو القاسم « 11 » كعبى در كتاب مفاخر نيشابور و نواحى آن ،

--> ( 1 ) سا . ( 2 ) و اصحاب شافعى مطلبى . ( 3 ) سا . ( 4 ) نبشته‌اند . ( 5 ) سا . ( 6 ) نام اين امام و اشعار او . ( 7 ) ياد كرده آمد بتوفيق اللّه عز و جل . ( 8 ) پارسى . ( 9 ) بدين باب اثبات نيفتد . ( 10 ) ضا . ( 11 ) و بو القاسم .